Ιατρειο Πονου

Καλώς Ήλθατε στο "Ιατρείο Πόνου"

Μετατρέποντας την κάθε συνεδρία σε πολύ-θεραπεία,
προσδίδουμε νέα διάσταση στο σύμπτωμα του πόνου


 

 

A. ΙΑΤΡΕΙΟ ΠΟΝΟΥ

   Το ιατρείο πόνου υποστηρίζει την επανάσταση στην αντιμετώπιση του πόνου παρέχοντας μια ευρεία διαγνωστική προσέγγιση και εκτίμηση των πολλαπλών θεραπευτικών μεθόδων που υπάρχουν σήμερα σαν εργαλεία για την αντιμετώπιση του πόνου.
   Ο πιο σημαντικός παράγοντας που έχει συντελέσει στην επανάσταση αυτή είναι η αλλαγή της στάσης των ατόμων που πονούν και δεν είναι διατεθειμένοι να υποφέρουν σιωπηλά.
   Την αλλαγή αυτή της στάσης διευκολύνουν επιστημονικές ανακαλύψεις που εξηγούν μερικά από τα πιο δυσνόητα χαρακτηριστικά του πόνου. Αυτή η εξέλιξη της γνώσης έγινε παράλληλα με το αυξανόμενο ενδιαφέρον εκ μέρους των ιατρών για να αντιμετωπίσουν δραστικά των πόνο. Ενώ έχει γίνει αποδεκτό ότι ο κύριος σκοπός των ιατρών είναι η ανακούφιση των ασθενών, εντούτοις ορισμένοι συνάδελφοι παραδοσιακά πιστεύουν ότι η ανακούφιση του πόνου αυτή καθ' αυτή είναι ένα απλό καθήκον, που δεν χρειάζεται ειδική εκπαίδευση.
   Στην πραγματικότητα πολλοί από τους επαγγελματίες φροντίδας υγείας συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν ανεπαρκώς τον οξύ πόνο και ο χρόνιος πόνος παραμένει η μεγαλύτερη δοκιμασία.
Είναι επιτακτική ανάγκη ο θεράπων ιατρός να έχει την απαραίτητη πείρα για την εκτίμηση και θεραπεία του πόνου.

  Το Ιατρείο Πόνου αντιμετωπίζει τον

οξύ και χρόνιο πόνο

που μπορεί να προέρχεται από:
  • Νευραυλγίες - Μυαλγίες
  • Μεθερπητικές νευραλγίες
  • Νευραλγία Τριδήμου
  • Οσφυαλγία
  • Ισχιαλγία
  • Πόνοι αρθρώσεων (γόνατα, ώμοι, δάκτυλα κλπ)
  • Μυοσκελετικοί πόνοι (περιαρθρίτιδα ώμου, επικονδυλίτιδα αγκώνα,
    πόνοι μαλακών μορίων, μετατραυματικός πόνος)
  • Αυχενικό σύνδρομο
  • Αθλητικές κακώσεις
  • Θλάσειςς μυών
  • Μυοπεριτονιακά σύνδρομα
  • Τενοντίτιδες
  • Καρκινικός πόνος

 

  Σημαντικές δυσλειτουργίες του οργανισμού, που αντιμετωπίζει ένα μεγάλο ποσοστό του γενικού πληθυσμού, χωρίς ικανοποιητική θεραπεία, με σημαντικές απώλειες σε εργατικές ώρες και υποβάθμιση της ποιότητας ζωής του.

..........

Β. Το παγκόσμιο δόγμα της ιατρικής (1990) είναι ότι: κανένα ανθρώπινο ον δεν πρέπει να βασανίζεται από άσκοπο πόνο.
   Η μεγαλύτερη μας υποχρέωση ως ιατροί είναι όχι μόνο να θεραπεύουμε το νόσημα αλλά και να ανακουφίσουμε τον πόνο και τη δυστυχία.
   Ενώ δεν είναι πάντα δυνατό η/και σκόπιμο να αναληφθούν όλοι οι πόνοι, αφού ο πόνος συχνά χρησιμεύει ως προστατευτικό σήμα των ζωτικών οργάνων του οργανισμού, η ηθική μας υποχρέωση είναι να τον ελαχιστοποιήσουμε η τουλάχιστον να τον καταστήσουμε υποφερτό.
   Το πρόβλημα της ανεπαρκούς θεραπείας του πόνου παραμένει, οδηγώντας τους ασθενείς και τους συγγενείς των, σε απόγνωση, πρέπει όμως να κατανοήσουμε ότι υπάρχει κάθε ιατρική και ηθική δικαίωση για την επιθετική θεραπεία του πόνου με όλα τα μέσα που διαθέτουμε.

Γ. Οι Αριθμοί (πανευρωπαϊκή ερευνά πόνου)
– Ο χρόνιος πόνος προσβάλει 1 στους 5 ενήλικες σε όλη την Ευρώπη και το 1/3 όλων των ευρωπαϊκών οικογενειών έχει τουλάχιστον ένα μέλος που υποφέρει από χρόνιο πόνο.
– Οι γυναίκες (56 % των ασθενών με χρόνιο πόνο) υποφέρουν περισσότερο από τους άνδρες (44 %)
– 30-40 % των καρκινοπαθών υποφέρουν από πόνο στα αρχικά σταδία της νόσου και το 80-90 % στα τελικά σταδία.
- 50 % των ασθενών με AIDS έχουν χρόνιο νευροπαθητικό πόνο.
– ο χρόνιος πόνος προκαλεί κατάθλιψη στο 40 % των πασχόντων και διαταραχές ύπνου στο 40 %.

 
  • ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΝΟΣ - ΕΝΝΟΙΑ ΠΟΝΟΥ

       Πόνος είναι μια δυσάρεστη αισθητική και συναισθηματική εμπειρία που σχετίζεται με πραγματική η δυνητική βλάβη η περιγράφεται με τους όρους μιας τέτοιας βλάβης.
       Ο πόνος είναι συχνότερος μετά τα 50 έτη, επειδή το 97 % του πληθυσμού έχει εμφανείς εκφυλιστικές αλλοιώσεις της σπονδυλικής στήλης, που έρχονται με την αύξηση της ηλικίας και δημιουργούν χρόνιο πόνο.
       Ο πόνος είναι συνήθως υποκειμενικός. Η προσωπική εμπειρία του πόνου επηρεάζεται από πολλαπλούς εξωτερικούς παράγοντες και αποκαλύπτεται μέσω του λόγου, της έκφρασης και της συμπεριφοράς των ασθενών, άρα κάθε άνθρωπος βιώνει και εκφράζει διαφορετικά τον πόνο.

    Η διάγνωση του πόνου μπορεί να γίνει:
    – με το ιστορικό του ασθενή
    – με τη κλινική και ειδικότερα νευρολογική εξέταση
    – με εργαστηριακό έλεγχο
    – με ειδικά ερωτηματολόγια και κλίμακες εκτίμησης του πόνου.

    Ειδή του πόνου:
    – ανάλογα με τη χρονική διάρκεια:
            οξύς πόνος (έως 3 μήνες)
            χρόνιος πόνος (> 3 μήνες)
    – ανάλογα με το μηχανισμό δημιουργίας του:
           αλγαισθητικός
           νευροπαθητικός
           ψυχογενής

    Αίτιες χρόνιου πόνου:
    – οστεοαρθρίτιδα 34 %
    – κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου 15 %
    – μετατραυματικός πόνος 12 %
    – ρευματοειδής αρθρίτιδα 8 %
    – κεφαλαλγία 7 %
    – κάταγμα 6 %
    – κάκωση νεύρου 4 %